Türkiye’nin demir ve demir dışı metaller ihracatı ekimde yüzde 8,6 arttı
Türkiye’nin demir ve demir dışı metaller ihracatı ekim ayında yüzde 8,6 artışla 1,3 milyar dolara, çelik ihracatı ise yüzde 5,1 artışla 1,35 milyar dolara yükseldi. ADMİB’in ekim ayı ihracatı yüzde 3,2 gerilemeyle 227 milyon dolar olurken, Mısır’a ihracat yüzde 51,1, Ukrayna’ya yüzde 65,2 ve Libya’ya yüzde 61,6 arttı.
Türkiye’nin demir ve demir dışı metaller ile çelik sektörleri, ekim ayında ihracat artışını sürdürdü. Türkiye genelinde demir ve demir dışı metaller ihracatı geçen yılın aynı ayına göre yüzde 8,6 artarak 1 milyar 324 milyon dolara, çelik ihracatı ise yüzde 5,1 artışla 1 milyar 353 milyon dolara yükseldi. Böylece iki sektörün toplam ihracatı 2,7 milyar dolara yaklaştı.
Akdeniz Demir ve Demir Dışı Metaller İhracatçıları Birliği’nin (ADMİB) ekim ayı ihracatında ise gerileme kaydedildi. Birliğin demir ve demir dışı metaller ihracatı yüzde 5,6 azalışla 69,8 milyon dolar, çelik ihracatı yüzde 2,2 düşüşle 157,2 milyon dolar oldu. İki sektörün toplam ihracatı yüzde 3,2 gerileyerek 227 milyon dolar seviyesinde gerçekleşti.
Ocak-ekim döneminde ise ADMİB’in demir ve demir dışı metaller ihracatı yüzde 3,4 artışla 691,9 milyon dolara, çelik ihracatı yüzde 14,3 artışla 2 milyar 25 milyon dolara ulaştı. Böylece Birliğin 10 aylık toplam ihracatı yüzde 11,2 artışla 2 milyar 712 milyon dolara yükseldi. Aynı dönemde Türkiye geneli demir ve demir dışı metaller ihracatı yüzde 13,3 artışla 12,6 milyar dolara, çelik ihracatı ise yüzde 2,6 artışla 14,1 milyar dolara ulaştı.
İncetan: “Rekabet koşulları tüm ürün gruplarının maliyet yapısına göre iyileştirilmeli”
Ekim ayı ihracat verilerini değerlendiren ADMİB Yönetim Kurulu Başkanı Rahmi İncetan, birliğin ocak-ekim dönemindeki yüzde 11,2’lik ihracat artışının dış pazarlardaki üretim ve tedarik gücünü gösterdiğini, ancak ekimdeki gerilemenin maliyet baskısı ve artan ticaret engellerinin etkisini ortaya koyduğunu belirtti. Demir-çelik ürünlerinin yanı sıra alüminyum çubuk ve profiller, diğer demir dışı metal ürünleri, demir-çelik inşaat aksamı ve metalden mamul nihai ürünlerde de rekabetçiliğin korunmasının önemine dikkat çeken İncetan, “Bugün Çin ile fiyat rekabeti yapmakta zorlanıyoruz. Ancak sorun sadece Çin değil; bazı sektörlerimizde Avrupa’daki rakiplerimizden bile daha yüksek üretim maliyetleriyle karşı karşıyayız. Hem Çin’in düşük maliyetli üretimiyle mücadele ediyoruz hem de Avrupa’daki rakiplerimiz karşısında maliyet avantajımızı kaybediyoruz. Dünya pazarlarında alıcının önünde çok sayıda alternatif var. Maliyetlerimiz yükseldiğinde bunu tamamen fiyatlarımıza yansıtamıyoruz. Bu durum ihracatçımızın kâr marjını ve rekabet gücünü doğrudan etkiliyor” dedi.
“İşçilik, enerji ve finansman maliyetleri birlikte değerlendirilmeli”
Demir ve demir dışı metaller sektörünün geniş bir üretim yelpazesine sahip olduğunu belirten İncetan, maliyet baskısının yalnızca çelik üretiminde değil; alüminyumun işlenmesi, metal parçaların şekillendirilmesi, yüzey işlemleri ve montaj gibi süreçlerde de hissedildiğini ifade etti. Beyaz eşya ve çelik kapı gibi metal girdisi kullanan emek yoğun sektörlerin de benzer rekabet sorunları yaşadığına işaret eden İncetan, “İşçilik maliyetleri önemli bir yük oluşturuyor ancak tek başına değerlendirilmesi yeterli değil. Enerji maliyetleri de üretim maliyetlerinin ciddi bir kısmını oluşturuyor. İşçilik, enerji, finansman ve lojistik maliyetleri bir araya geldiğinde ihracatçımızın üzerindeki toplam maliyet baskısı ağırlaşıyor” diye konuştu.
Metal işleme ve nihai ürün imalatında katma değerin çok sayıda üretim aşamasında oluştuğunu vurgulayan İncetan, şunları söyledi: “Demir-çelik sektöründe kesim, şekillendirme, kaynak, yüzey işlemleri, kalite kontrol, paketleme ve sevkiyat gibi birçok aşamada nitelikli insan gücüne ihtiyaç duyuluyor. Enerji maliyetleri de oldukça yüksek. Bu nedenle sektörün emek yoğunluğu ve toplam üretim maliyeti birlikte değerlendirilmelidir.”
“Döviz dönüşüm desteği sektörlerin gerçek maliyetlerini gözetmeli”
Döviz dönüşüm desteğinin yüzde 3’e yükseltilmesini olumlu karşıladıklarını dile getiren İncetan, YMM raporu zorunluluğu, bankaların yüzde 1’lik komisyonu ve destek üst limitinin uygulamanın net katkısını sınırladığını söyledi. İncetan, “Özellikle sektörümüzün yüksek işlem hacmi dikkate alınarak destek üst limitinin kaldırılması ve uygulamanın sadeleştirilmesi gerektiğini düşünüyoruz” dedi.
Desteklerin yalnızca çalışan sayısına göre değil, işçilik ve enerji giderleri ile uluslararası rekabet koşulları birlikte değerlendirilerek tasarlanması gerektiğini vurgulayan İncetan, ağustos ayında dile getirdiği talebi yineleyerek, “Beyaz eşya, demir-çelik, demir dışı metaller ve çelik kapı gibi yüksek işçilik ve enerji maliyetleriyle karşı karşıya olan sektörlerin gerçek maliyet yapıları dikkate alınmalı. Bu sektörlerin döviz dönüşüm desteğinden en üst seviyede yararlanması ihracatçımıza önemli bir nefes aldıracaktır” açıklamasını yaptı.
Avrupa Birliği’nin sanayisini korumaya yönelik düzenlemeleri ve karbon maliyetlerinin rekabet koşullarını daha da zorlaştırdığına dikkat çeken İncetan, Türkiye’nin Avrupa üretim ve tedarik zincirlerindeki konumunun korunması, yeşil dönüşüm yatırımlarının desteklenmesi ve uygun maliyetli finansmana erişimin güçlendirilmesi gerektiğini vurgulayarak sözlerini şöyle tamamladı: “Bizim talebimiz bir ayrıcalık değil, rekabet şartlarının doğru değerlendirilmesidir. Çin ile fiyat rekabeti yapmakta zorlandığımız ve bazı alanlarda Avrupa’daki rakiplerimizden daha yüksek maliyetlerle üretim yaptığımız bir ortamda, ihracatçının üzerindeki baskıyı azaltacak her destek kritik önemdedir.”